Tuesday, April 29, 2014

Which medicine system is superior in the world . .

Today, we see almost all people of the world are suffering because of some disease. It is either physical or psychological. At the same time, every day an innovative technology is introduced for diagnosing or treating the disease by modern medicine system. Research scientists especially bio-chemists, bio-technologists and pharmacologists strive to find out newer medicines that could combat with deadly diseases. Their intention, that is to save the people, can’t be blamed and should be appreciated. It is only the greedy business world that makes huge amount of money through the newly invented medicines/technologies.

In developing countries like India, a considerable amount of money is spent for medical expenses. But what about the salary and salary hike? I am talking about the labours all around the world who work for more than 12 hours a day in agriculture, building construction and production of clothes.  Highly salaried employees contribute only 2-3 % of the total employees.  Specifically, allopathic medicine system sucks the money of people and still it is unaffordable by the common men.

As of now, there are,notably, six medicine systems being practiced in the world. They are:
1.    English medicine or Allopathy
2.     Homaopathy
3.     Ayurveda / Siddha medicine system
4.     Unani medicine system
5.     Naturopathy

Among these, allopathy system is strongly condemned and criticized for the reasons :

*                It is costlier
*               Information about the disease is not properly passed to the patients.
*               It suppresses the symptoms of disease not cures the disease.
*              Frightening environment of the hospital ( to patients)
*               It is only suitable for emergency.

The above reasons may be, to an extent, somewhat true. But based on my 10 years experience and knowledge acquired when my parents were ill and myself, I can definitely say that no medical system is superior to other in the world. Each system has its own merits and de-merits. 

For example, English medicine is very effective in treating the ineffective diseases such as UTI, chronic wounds, baby birth and accidents. Homeopathy medicine excellently works in the psychological disorders and effective in almost diseases except emergency cases. Since homeopathy medicines are the diluted form (potentiating) of original items, it works in the vital force (bio-magnetic energy) of the body. Hence, it completely eradicates the disease without any trouble to patients and side effects. It is cheap and best medicine system. Siddha /Ayurveda /Unanai medicines are more or less similar in concept and working principle. Their base medicines are herbs only. Moreover, siddha text is in tamil whereas Ayurveda and Unani system are in Sanskrit and Urdu respectively. Among these, Siddha medicine is the oldest system in the world and developed by South Indian saints. Many chronic diseases such as diabetes, cancer, ulcer, venereal disease and psychic disorders can be cured by these systems. Even some siddha scholars say that AIDS can be dramatically controlled by siddha medicines. Still, there are few significant differences among these three systems. If I make an attempt to elaborate them, the article will expand much more. Let me stop with this small idea. Finally, Naturopathy – As matter of fact, it is not a medical system rather it is complete method of living in tune with nature. Satvik foods, proper living style, moderation in food, sleep and sex are to be followed. There are some effective naturopathy treatments like enema (for constipation), massage of head and body, stream both, mud both. I personally feel that fatal diseases like cancer, aids, heart ailments and VD can be definitely cured by naturopathy system provided the sufferer must be patient and be faith.

The final objective of any medical system is to cure the sufferer. So, I put forward a proposal for the review and consideration of scholars, intellectuals, doctors and research scientists. All the medical degrees like MBBS, BHMS, BSMS/BAMS, BUMS should be combined together and offered as a single medical degree. It may be named as Bachelor of Holistic Medicine and Surgery (BHMS). In that degree, students will study about anatomy, physiology, bio-chemistry, pathology in the first two years. In the another four years, students will study about allopathy system, homeopathy, siddha/ayurveda, naturopathy respectively along with the hands-on training in surgery.
This will be complete medical system which eases the work of the doctors since any kind of complicated disease could be tackled very easily. Also, it will give much relief from the burden of expenses and relief from the suffering from disease on patients part. Consequently, the economy of individual family as well as the country will definitely improve. This proposal is subject to some modifications by academicians and experienced doctors without collapsing the fundamental idea according to the practical difficulties. This noble idea will go very well in action until it is contaminated by the greedy industrialists and business men.

Idea and Writing
P. Lingeswaran,
Assistant Professor of Mechanical Engineering.

Wednesday, April 16, 2014

முத்தம். .

விலை கிடையாது; செலவில்லாதது.
கொடுப்பவர் கொடுத்தால் மதிப்புள்ளது 
நினைத்த போதெல்லாம் வராது. 
அன்பினால் மட்டுமே உருவாகும்.
சத்தம் வந்தால் காட்டி கொடுத்து விடும். . !

கவிதை: ப.லிங்கேஸ்வரன்.

Saturday, April 12, 2014

செய்த பாவங்களிலிருந்து தப்பிப்பது எப்படி. . . .

செய்த பாவங்களிலிருந்து ஒருக்காலும் தப்பிக்க முடியாது. ஆனால் பாவங்களினால் உண்டாகப் போகும் தாக்கத்தை ஒருவர் நினைத்தால் குறைத்துவிட முடியும். ஏன் பாவங்களே செய்யாமல் ஒருவரால் வாழ முடியும். அதற்குமுன் பாவச் செயல்களாக கருத்தப்படும் சில:

1.பொய் பேசுதல் 
2.பிறர் மனம் புண்படும்படி பேசுதல்
5.பிறர் மனைவியை அடைய நினைத்தல் 
6.ஒழுக்ககேடான பாலியல் உறவுகள் 
7.கொலை, திருட்டு
8.அளவுக்கு மீறிய ஆசை 
11.பிறர் துன்பத்தில் மகிழ்தல் 
12.பிறர் உழைப்பை சுரண்டி வாழ்தல் 
13.அளவுக்கு மீறிய செல்வம் 

தத்துவஞானி வேதாத்திரி மகரிஷி பாவம் என்பதற்கு பின்வருமாறு வரையறை கூறுகிறார். ' தனக்கோ பிறருக்கோ தற்காலத்திலோ பிற்காலத்திலோ உடலுக்கோ உள்ளத்திற்கோ - எண்ணம், சொல், செயல் இவற்றால் துன்பம் அளித்தால் அது பாவம்'. இதை கடைபிடிக்க முடியுமா என சிலர் சந்தேகப்படலாம். 

ஒரு மனிதன் சிந்திக்கிறான்; பேசுகிறான்; செயல்புரிகிறான். இவை எண்ணம், சொல், செயல் எனப்படுகிறது. ஒருவர் தன் மனத்தில் மோசமான எண்ணங்களையே உருவாக்கி பழகி வைத்திருக்கிறார் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள், அது யாருக்கு தெரியப் போகிறது வெறும் எண்ணம்தானே என்று நினைத்துக்கொள்வார். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல. எந்த ஒரு எண்ணமும் உடலில் ஒருவித அதிர்வலைகளை உண்டாக்கி அதற்குரிய ரசாயன மாற்றங்களை நிகழ்த்தி விடுகிறது. இந்த ரசாயன மாற்றங்கள் உடல் செல்களில் (ஜீன்களில்) பதிந்து விடுகின்றன. முரணான இந்த எண்ணப் பதிவுகள் எப்போது வேண்டுமானாலும் உடல் நோயாகவோ, மன நோயாகவோ வெளிப்படலாம். ஒருவர் எத்தகைய திறமைசாலியாக இருந்தாலும், படித்திருந்தாலும் இயற்கையின் இந்த நியதியை தடுக்க முடியாது.

மேலும் ஒருவரின் எண்ண ஓட்டத்திற்கேற்ப அவர் அறிந்தோ அறியாமலோ - அவரது எண்ணமானது பேச்சிலும் செயலிலும் பிரதிபலித்து விடுகிறது. இது தவிர்க்கவே இயலாத மனித மனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு படிமுறையாகும். எனவே ஒருவரின் சிந்தனையின் தன்மைகேற்ப (அது நன்மையோ தீமையோ) - அது அவரின் சொல் மற்றும் செயலை குறிப்பிட்ட அளவு மாற்றி அமைத்து விடுகிறது.

ஒரு மனிதன் சமூகத்திற்குள்ளாகவே புழங்க வேண்டியிருப்பதால் - அவன் பேச்சை கேட்கும் செயலை கண்ணுறும் சமூகத்தினர் அதாவது அவனின் நண்பர்கள், உறவினர், குடும்பம் மற்றும் உடன்பணிபுரிபவர்கள் இவர்கள் மனத்தில் அக்குறிப்பிட்ட மனிதனைப்பற்றி ஒரு வலுவான அபிப்ராயம் உருவாகி விடுகிறது . தெளிவாக கூறினால், ஒரு மனிதன் தன்னுடைய சிந்தனை மற்றும் செயல்கள் மூலமாகவே தன்னைச் சுற்றி - தனக்கு ஸாதகமாகவோ பாதகமாகவோ ஒரு சூழ்நிலையை உருவாக்கி விடுகிறான். ஒருவன் தன் மேலான எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்கள் மூலமாக இணக்கமான சூழ்நிலையை சமூகத்தில் உருவாகியிருந்தால்  - வாழ்வில் மிக எளிதில் பிறர் ஒத்துழைப்புடன் உயர்ந்து விடுவான். மாறாக, கீழான எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்கள் மோசமான சூழ்நிலையை உருவாக்கி அதன் தொடர்விளைவாக சமுதாயத்தில் முன்னேற முடியாத நிலையில் இடர்பாடுகளுடன் சிரமப்படுவான்.

ஆகையால் ஒரு மனிதன் தன்னுடைய எண்ணம், சொல், செயல் வாயிலாகவே தன்னுடைய விதியை உருவாகிக் கொள்கிறானேயன்றி, எங்கோ இருந்து கொண்டு கடவுள் அருள்பாலிக்கிறார் என்பதோ அல்லது நம் பாவக் கணக்கை சரிசெய்கிறார் என்பதோ இல்லை. இந்த தத்துவப் பின்னனியின் அடிப்படயிலேயே ஒருவ்ர் தன் வாழ்வின் நிலையையும், பாவ புண்ணியங்களையும் அனுபவப்பூர்வமாக ஆராய்ந்து பார்க்க வேண்டும்.

பெருமைக்கும் ஏனைச் சிறுமைக்கும் தத்தம் 
கருமமே கட்டளைக் கல்.

என்பது திருவள்ளுவர் வாக்கு.

ஒருவருக்கு குரு அவசியமா?

இன்றைய காலகட்டத்தில் குருஜி, சுவாமிகள் போன்ற வார்த்தைகளை பகுத்தறிவாளர்கள் நையப்புடைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எல்லோருக்கும் குரு என்...