Wednesday, September 28, 2011

எங்கேயும் எப்போதும்...





எனக்கு திரைப்படங்களை சரியாக விமர்சனம் செய்ய தெரியாது. ஆனால் நன்றாக ரசிக்கத் தெரியும்; ரசித்ததை பிறருடன் பகிர்ந்து கொள்ள தெரியும். அந்த வகையில், காவலன் படத்திற்கு பிறகு மனதிற்கு மிகவும் இதமாக அமைந்த படம் எங்கேயும் எப்போதும். இரண்டு தடவை பார்த்து விட்டேன். ஒருவருக்கு ஒரு திரைப்படம் மிகவும் பிடித்துபோக காரணம், அந்த படத்தில் வரும் நிகழ்வுகள் ஆங்காங்கே நம் வாழ்வோடு ஒத்து வருவதுதான். எனவே, எங்கேயும் எப்போதும் எனக்கு மிகவும் பிடித்து போனதில் வியப்பே இல்லை.


முதல் ஒற்றுமை திருச்சி. திருச்சி எனக்கு எப்போதும் ஆதர்சனமான ஊர். நான்கு வருடங்கள் திருச்சியில் படித்ததுதான் காரணம். சத்திரம் பஸ் நிலையம் அருகிலும், மலைக்கோட்டையை சுற்றியும் அலைவது அலாதியான விஷயங்கள். இப்போதும் திருச்சியை திரைப்படங்களில் பார்க்கும்போது ஏக்கமாக இருக்கும். அந்த பஸ் ஸ்டாப்புகள், டவுன் பஸ்கள், ஏரியாக்கள் இவற்றை பார்க்கும்போது பெயரை பார்க்காமலே திருச்சிதான் இது என்று கூறிவிடுவேன். எங்கேயும் எப்போதுமில் ஜெய்-அஞ்சலி காதல் காட்சிகள் வருகின்றன. ஒரு பத்து வருடங்களுக்கு முன்பிருந்த, ஆனால் இப்போது நிஜ வாழ்விலிருந்து மறைந்தே போய்விட்ட காதல் காட்சிகள் அவை. அஞ்சலியை போன்றே உடல்வாகுடனும், நிறத்துடனும் இருந்த ஒரு பெண்ணுடன் (என் காதலிதான்- இப்போதல்ல அப்போது) திருச்சியில் ஏராளமான தடவை சுற்றியிருக்கிறேன். ஒரு காட்சியில் அஞ்சலி ஜெய்யை பார்த்து, ' ஆனால் பால் மட்டும் குடிப்ப.....? ' என்று கலாய்க்கிறார். என் காதலியும் என்னிடம் , ' இதை மட்டும் ஒழுங்கா செய்யுங்க....' என் கடிந்து கொள்வாள். மலைக்கோட்டையில் உட்கார்ந்து ஒரே ஒரு தடவை பேசியதாக ஞாபகம். அவளால் படியேற முடியவில்லை. ஸ்ரீரங்கம், திருவானைகோயில் எல்லாம் பலமுறை போயிருக்கிறோம். கோயிலில் உட்கார்ந்து மணிக்கணக்கில் பேசுவோம். அவள் பேசிக்கொண்டே இருப்பாள்; நான் கேட்டுக்கொண்டே இருப்பேன்.


படத்தில் நெஞ்சை உறைய வைக்கும் ஒரு விபத்துக் காட்சி வருகிறது. இவ்வளவு விலாவாரியாக, நுணுக்கமாக ஒரு விபத்தை இதுவரை தமிழ்சினிமாவில் காட்டியதே இல்லை. விபத்தில் சிக்கி சின்னாபின்னமாகி போகுபவர்கள் ஒவ்வொருவர் பின்னணியிலும் நடக்கும் நிகழ்வுல்கள்தான் மனதை முதலில் மகிழவும், பிறகு நெகிழவும், இறுதியில் வருத்தத்தில் ஆழ்த்தவும் செய்கின்றன. ஒவ்வொரு கேரக்டரையும் படு சுவாரஸ்யமாக காட்டியிருக்கிறார்கள். இந்த அளவுக்கு இல்லையென்றாலும், நானும் ஒருமுறை விபத்தில் சிக்கி மீண்டேன். மதுரையிலிருந்து திருச்சி நோக்கி சென்ற எங்கள் பேருந்து பயங்கர வேகத்தில் இன்னொரு பேருந்தின் பின்புறம் மோதியது. கண்ணாடிகள் சிதறித் தெறித்தன. எனக்கு மண்டையில் சரியான அடி. எங்கே இருக்கிறேன் என்ற சுயநினைவே சிலநிமிடங்களுக்கு இல்லை. எல்லோரும் பதறியடித்தபடி கிழே இறங்கினார்கள். இரண்டு நிமிடங்களுக்கு பிறகே எனக்கு நிதானம் வந்தது. தெய்வாதினமாக, யாருக்கும் பெரிய அடி இல்லை. சிற்சில அடிகளுடனும், உடைந்த கண்ணாடிகளுடனும் எங்கள் வண்டி கிளம்பியது. அப்போதுதான் எனக்கு நினைவு வந்தது. பேருந்து கிளம்பும்முன் ஆனந்த விகடன் படித்துக் கொண்டிருந்தோமே எங்கே என்று. தேடித் பார்த்தால், டிரைவர் சீட் அருகே உள்ள டிவி பெட்டியில் விகடன் செருகி தொங்கிக் கொண்டிருந்த்தது. நான் உட்கார்ந்திருந்தது கடைசி சீட்டில். பஸ் மோதிய வேகத்தில் ஆனந்த விகடன் பறந்து போய் அங்கே மாட்டியிருந்தது.


ஒரு படத்தின் வெற்றியை நிர்ணயிப்பதில் பெரும்பங்கு அதன் திரைக்கதைக்கே உண்டு. திரைக்கதைதான் ஒரு படத்தின் அச்சாணியாகும். இயக்குனர்கள் இந்த உண்மையை நன்றாக மனதில் இருத்திக் கொள்ள வேண்டும். கதை என்பது பலபக்கங்கள் இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஒற்றை வரி கதையே போதுமானது. கதை என்பது வேறு, திரைக்கதை என்பது வேறு. கதை சம்பவங்களை திரையில் கோர்வையாக, நடப்பதுபோல, சுவாரஸ்யமாக காட்டுவதுதான் திரைக்கதையாகும். கதையை திரையில் கொண்டு வருவதுதான் திரைக்கதை. திரைக்கதையை தெளிவாகவும், சரியாகவும் எழுதிவிட்டாலே ஏறக்குறைய வெற்றியை நெருங்கி விடலாம். எனினும், திரைக்கதை இப்படித்தான் எழுத வேண்டும் என சட்டம் எதுவுமில்லை. பலபல திரைக்கதை உத்திகள் உள்ளன. எனக்குதெரிந்தவரை, எஸ்.பி.முத்துராமன், பாக்யராஜ், மணிரத்னம், கமல்ஹாசன் போன்றோர் தமிழ் சினிமாவின் சிறந்த திரைகதை ஆசிரியர்கள் ஆவார்.


எங்கேயும் எப்போதும் படம் Non-linear எனப்படும் திரைக்கதை உத்தியாகும். Linear எனப்படுவது சீராக முன்னோக்கிய திசையில் அல்லது பின்னோக்கிய (Flash back) கதை சொல்லும் முறையாகும். Non-linear எனப்படுவது ஒழுங்கற்ற முறையில் ( அதில் ஒரு ஒழுங்கு) கதை சொல்லும் உத்தியாகும். உன்னைப்போல் ஒருவன், ஆய்த எழுத்து ஆகிய படங்கள் Non-linear story telling க்கு உதாரணங்களாகும். Linear திரைக்கதை வெற்றிக்கு ஓரளவு உத்திரவாதமானது. ஆனால், Non-linear முறையில் படமெடுத்தாலே வெற்றி என்று சொல்வதற்கில்லை; படம் பெரும்பாலும் தோல்வியடைவே வாய்ப்புகள் அதிகம். ஏனெனில், சாமானிய பார்வையாளனுக்கு Non-linear முறை ஆயாசம் அளிக்க கூடியது . கூர்ந்து கவனித்தாலே விளங்க கூடியது. படத்தின் கதை பிடிபடுவதற்குள் படத்தை தியேட்டரை விட்டு தூக்கிவிடுவார்கள். Non-linear முறை என்றால் கதை முன்னும் பின்னும் மாறி மாறி வருவது, ஒரு கதையும் மற்றொரு கதையும் ஒன்றுக்குள் ஒன்றாக ஊடாடி வருவது போன்றதாகும்.


எங்கேயும் எப்போதும் திரைப்படம் இரண்டு பேருந்துகள் மோதுவதில் துவங்கி - பின் நான்கு மணி நேரத்திற்கு முன் - பிறகு ஆறு மாதங்களுக்கு முன் என கதை சென்று - பிறகு மீண்டும் விபத்திற்கு வந்து - பிறகு மீண்டும் பின்னோக்கி சென்று - இறுதியில் விபத்திலேயே கதை முடிகிறது. படம் துவங்கும்போதே ஒருவர், என்ன நடக்க போகிறது என்பதை சொல்லிவிடுகிறார். ' இதுக்கு மேல இடமில்ல தம்பி......இனி போகணும்னா மேலதான் போகணும்.....'. படத்தின் இடையில் ஜெய்-அஞ்சலி செல்லும் பேருந்து ரோட்டை விட்டு விலகி, தாறுமாறாக ஓடி திகிலை கூட்டுகிறது. இளையராஜாவின் மூன்று பாடல்களை இயக்குனர் சரியான இடத்தில் பொருத்தமாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார். பேருந்தில், ஒரு அழகான காதல் ஜோடி பூக்கிறது. மாங்குயிலே பூங்குயிலே பாடலில் வரும் ; முத்து முத்து கண்ணால......' என்ற வரி வரும்போது அந்த மஞ்சள்நிற சல்வார் பெண்ணின் அழகான கரியவிழிகளை காட்டுகிறார்கள்....கவனித்தீர்களா?. அனன்யாவின் அக்காவாக வருகிறாரே ஒருவர், அவரை எங்கோ பார்த்தது போலவே இருக்கிறது. கல்லூரியில் என்னுடன் படித்த ஒரு பெண் போலவே அசப்பில் இருக்கிறார். விசாரிக்க வேண்டும், அழகாக இருக்கிறார். புதுமண தம்பதியினர், ஒரு சுட்டி குழந்தை, ஹாக்கி வீராங்கனைகள் என ஒவ்வொரு கேரக்டரையும் இயக்குனர் செதுக்கி இருக்கிறார் என்றே சொல்லவேண்டும். பின்னணி இசையை தவிர படத்தில் குறை சொல்ல்வதற்கென்று ஒன்றுமில்லை.


Non-linear திரைக்கதை உத்தியை பயன்படுத்தி எடுக்கபட்டிருந்தாலும் - எளிமையான காட்சி அமைப்புகள் மற்றும் நிகழ்வுகள் , கவனத்தை ஈர்க்கும் வசனங்கள், திறமையான நடிகர்கள், ஒளிப்பதிவு, எடிட்டிங் இவற்றோடு சேர்த்து இயக்குனர் சரவணன் தமிழில் மறக்க முடியாத ஒரு உலகத்தரமான சினிமாவை தந்திருக்கிறார் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

Sunday, September 18, 2011

இறைவனின் ஆசை...





எல்லோருக்கும் பலவித ஆசைகள் உண்டு.
இறைவனுக்கும் ஓர் ஆசை உண்டு.
எல்லோர் ஆசைகளும் வேறுபடலாம் - ஆனால்
இறைவனின் ஆசை ஒன்றே ஒன்றுதான் !


லிங்கேஸ்வரன்

Sunday, September 11, 2011

கொஞ்சும் பேச்சில்...




பஞ்சமி திதியென வளர்ந்து கொண்டே வந்து..
நெஞ்சம் முழுக்க நிறைந்து நிற்கிறாய்.
அஞ்சி அஞ்சி ' ஐ லவ் யு ' சொல்ல வந்தால்
கொஞ்சும் பேச்சில் மயக்கி விடுகிறாய்.
எஞ்சியே நிற்கிறது இன்னும் என் காதல் !



லிங்கேஸ்வரன்










Friday, September 9, 2011

வீறு கொண்டெழும் லிபிடோ (Libido)...



என்னுடைய வலைப்பூவில் எழுதத்துவங்கிய முதல் சிலமாதங்களில் உளவியல் பேரறிஞர் சிக்மன்ட் பிராய்ட் பற்றி ஒரு அறிமுகக்கட்டுரை ஒன்றை எழுதினேன். முதல் வாசிப்பில் புரியாவிட்டாலும் சிலமுறை படித்தால் நன்றாக புரியக்கூடிய கட்டுரைதானது. பிராய்டின் அரிய உளவியல் கருத்துக்களை உலகம் அறியும்வண்ணம் தமிழில் எழுதவேண்டும் என்பது என்னுடைய நீண்டநாள் அவா. அந்த வரிசையில் முதல் கட்டுரை - லிபிடோ.


பிராய்டின் உளவியல் கண்டுபிடிப்புகள் சாதாரணமானவை அல்ல. ஆழ்ந்த ஆராய்ச்சி, சிந்தனை, அனுபவம் இவற்றையெல்லாம் ஒருங்கிணைத்து திட்டவட்டமாகவே தன் கருத்துக்களை விளக்கினார். பிராய்டின் கோட்பாடுகளிலேயே அவர் கூறிய ' லிபிடோ' என்ற (Libido) கோட்பாடு மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகும். ஒரு மனிதனின் ஆளுமையில் (Personality) பெரும்பகுதியை கட்டுப்படுத்துவதும், ஆளுமை வளர்ச்சியில் முக்கிய பங்காற்றுவதும் இந்த லிபிடோ என்ற உணர்வர்வேயாகும்.


குழந்தைபருவத்திலிருந்து ஒரு மனிதன் மரிக்கும்வரை அவனது/அவளது உணர்வுநிலை (மனோநிலை) தொடர்ந்து மாற்றம் பெற்றுக்கொண்டே வருகிறது. ஒவ்வொரு மனிதனும் பருவவயதடையும்போது உணர்வுநிலையில் ஒரு முக்கியமான குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம் நிகழுகிறது. அதாவது உணர்வுகள் எழுச்சியும், கிளர்ச்சியும் பெறுகின்றன. எழுச்சியும் கிளர்ச்சியும் ( Aggravation, Drive, Urge or Energy ) இந்த உணர்வுநிலையை பிராய்ட் லிபிடோ என்று பெயரிட்டு அழைக்கிறார். லிபிடோ என்பது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பொதுவானதுதான். இதற்கு இணையாக ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் உடலில் பல்வேறுவிதமான ஹார்மோன்கள் உற்பத்தியாகின்றன.


மன எழுச்சி பெற்ற ஒரு ஆண் (சிறுவன்/இளைஞன்) ஒரு துணையை நாடுகிறான். பெண் ஒரு ஆண் துணையை நாடுகிறாள். அதாவது ஒரு இளைஞன் ஒரு பெண்ணின் அரவணைப்பையும், பெண் ஒரு ஆணின் அரவணைப்பையும் நாடுகிறார்கள். இதனை ஆங்கிலத்தில் Emotional warmth எனலாம். ஓங்கி எழுச்சி பெறும் உணர்வை சமப்படுத்திக் கொள்வதற்காகவே அவ்வாறு துணையை நாடுகிறார்கள். பிராய்டின் புத்தகங்களை படிப்பவர்கள் பெரும்பாலும் லிபிடோ என்பதை உடலுறவு என்ற பொருளிலேயே புரிந்துகொள்கிறார்கள். மாறாக- பெண்களுடன் உரையாடுதல், அருகருகே ஆணும் பெண்ணும் உக்கார்ந்து பேசுதல், பெண்ணின் ஸ்பரிசம், பெண்களின் தோழமை, காதல் போன்ற பல அம்சங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு பரந்த பொருளிலேயே பிராய்ட் லிபிடோ என்ற வார்த்தையை பயன்படுத்துகிறார். மனித நாகரீக வளர்ச்சியில், லிபிடோவை- சமூக நெறிக்கும் , அறநெறிக்கும் உட்பட்டு - தணித்துக்கொள்ளும் ஒரு அழகான வடிவம்தான், மனிதர்கள் தாங்களாகவே உருவாக்கிக்கொண்ட காதல் என்பதாகும்.


இன்றைய பரபரப்பான காலத்தில் காதலிப்பதற்கு நேரமும் இல்லை; பொறுமையும் இல்லை; இடமும் இல்லை. நவீனயுக இளைஞர்கள், பெண்கள் ஆகியோர் மொபைல் போனில் எஸ்.எம்.எஸ்.களில் செய்திகளை பரிமாறியும், பேசியும் தங்களது உணர்வெழுச்சியை சமப்படுத்திக்கொள்கிறார்கள் என்றே நினைக்கிறேன். இதை தவறு எனக்கூற முடியாது. பிறகு வேறு என்ன வழி? ஏனெனில் ஆழ் மன உணர்வாகிய லிபிடோ அடக்க்பட்டால் அதன் பின்விளைவுகள் மிகவும் மோசமானவை.


வீறு கொண்டெழும் உணர்வை சமப்படுத்திக் கொள்ள இயல்பாகவே மனிதன் ஒருதுணையை, அரவணைப்பை நாடுகிறான். அது காதலாகவோ, நட்பாகவோ, சகோதரியாகவோ எப்படி வேண்டுமானாலும் சூழ்நிலைக்கேற்ப அமையலாம். லிபிடோ தணிவது என்பதை ஒரு அளவுகோல்போல வைத்துகொண்டால் அதில் உள்ள பல்வேறு நிலைகள்தான் தாய், சகோதரி , தோழி, காதலி, மனைவி என்பதெல்லாம். எப்படிஎன்றாலும் கணவன்/மனைவி என்ற முறையில் அமையும் வாழ்க்கைத்துணை நட்பே லிபிடோவிற்கு முறையான வடிகாலாகும். சமூகக் கோட்பாடுகள், அறநெறி, எப்போதும் விழித்துக்கொண்டே இருந்து நம்மை கண்காணிக்கும் மனசாட்சி இவற்றிற்கு முரணில்லாத இயற்கை வழியும் அதுவேயாகும்.


வாய்ப்பு வசதியில்லாமல், தெரிந்தோ தெரியாமலோ ஒருவர் லிபிடோவை தணித்துக்கொள்ள வழியில்ல்லாமல் சமாளித்து மனதிற்குள்ளாகவே அடக்கி கொள்கிறார் அல்லது மனதில் அமுங்கிவிடுகிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஆழ்மனதில் அமுங்கிய உணர்வுகள் சும்மா தூங்கி விடாது. பிதுங்கிக்கொண்டு வேறு வழியில் வெளிப்படும். எப்படி வெளிப்படும்? பெரும்பாலும் பாலியல் வக்கிரங்களாகவே வெளிப்படும். குழந்தைகளை கற்பழித்தல், பிறன்மனை நோக்குதல் போன்றவை இந்த அடிப்படையிலே நடக்கின்றன. சுய இன்பபழக்கம் கூட லிபிடோவை கட்டுப்படுத்திக்கொள்ளும் ஒரு வழிதான்.


ஆனால் எல்லாம்வல்ல இறைவனின் படைப்பும், அமைப்பும் மனிதனுக்கு உதவியாகவே அமைந்திருக்கின்றன. சந்தர்ப்ப சூழ்நிலையும், வாய்ப்பும் இல்லாமல்- பொங்கி உணர்வுகளுக்கு வடிகால் இல்லாமல் ஒருமனிதன் திணறும்போது - அடிமனமாக விளங்கும் இறையாற்றல் மனிதனின் உணர்வு வேகத்தை மடைமாற்றம் செய்கிறது. விளைவாக, மடைமாற்றம் பெற்ற உணர்வுகள் தக்க வடிவம் பெற்று அரும்பெரும் படைப்புகளாக (Creations) உருவாகின்றன. மிகச்சிறந்த இசை, ஓவியம், எழுத்து, இலக்கியம் போன்றவைகள் அடிமனத்தின் மடைமாற்ற விளைவுகளாக இருக்க கூடும் என பிராய்ட் சுட்டிக்காட்டுகிறார். பிராய்ட் இதனை ஆங்கிலத்தில் Sublimation என்கிறார்.


லிபிடோ என்ற உணர்வெழுச்சி ஒருவருக்கு துவங்கிய வயதிலிருந்து எதிர்பாலினரின் துணையோ, அரவணைப்போ ஏதோ ஒரு வகையில் கிடைத்துக்கொண்டே இருந்தால் அவரது மனமானது குழப்பமும் கலக்கமும் இல்லாமல் - சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும் அளவிற்கு திடமாகவும், உடல் நலமாகவும் இருக்கும்.வாழ்வில் முன்னேறிக்கொண்டே செல்வார். மாறாக, லிபிடோ தணிய வாய்ப்பில்லை என்றால் ஒருவரது மனமானது ( வாழ்க்கை) தடுமாற்றமும், தடமாற்றமும் பெற்று வாழ்வில் மிகவும் சிரமங்களுக்கு உள்ளாவார். அமுக்கப்பட்ட உணர்வு வேகமானது பதட்டம், நரம்புத்தளர்ச்சி, வயிற்று கோளாறு, ஆவேசம் மற்றும் கோபம் போன்ற உடல்-மன உபாதைகளாக உருவெடுப்பது உறுதி.


லிபிடோவைப்பற்றி ஒருவர் தெளிவாக பெறும் அறிவானது- அவர் வாழ்வில் பாவச்செயல்கள் எதுவும் செய்து விடாமல் தவிர்ப்பதற்கும், ஒரு நல்ல பண்பான, ஒழுங்கான, சீரான வாழ்கையை அமைத்துக்கொள்ளவும் பெரிய உதவியாக அமையும்.


லிபிடோ என்பதெல்லாம் இல்லவே இல்லை; மிகைபடுத்தி கூறப்படுவது, கட்டுக்கதை எனக்கூறுவாரும் உண்டு. ஒவ்வொருவரும் தங்களது வாழ்வை சிறுவயதிலிருந்து பாரபட்சமின்றி கூர்ந்து நோக்கினால் பிராய்ட் அவர்கள் கூறியது எந்த அளவிற்கு உண்மை என விளங்கும்.

Thursday, September 8, 2011

பூவே பூச்சுடவா...



பூவே பூச்சுடவா...
எந்தன் நெஞ்சில் பால் வார்க்கவா...
வாசல் பார்த்து
கண்கள் பூத்து
காத்து நின்றேன் வா....


அழைப்பு மணி எந்த வீட்டில்
கேட்டாலும் ஓடி
நான் சென்று பார்ப்பேன்...
தென்றல் என் வாசல்
தீண்டவே இல்லை...
கண்ணில் வெந்நீரை
வார்ப்பேன்...
கண்களும் ஓய்ந்தது...
ஜீவனும் தேய்ந்தது......
பூவே பூச்சுடவா.....!


நன்றி: பூவே பூச்சுடவா.

Wednesday, September 7, 2011

கோபப்படாமல்...




யார் மீதும்
கோபப்படாமலும்
யார் எனினும்
கோபப்படுத்தாமலும்
வாழ்வதே
வாழ்க்கை...!

லிங்கேஸ்வரன்

Friday, September 2, 2011

Colourful experiments...!



Life is not like Literature
simply to read...
Life is like Chemistry
where we do lot of
experiments that,
few end up with
burst outs,
few end up with
colourful results...!


Lingeswaran

SUCCESS RECIPE - BOOK REVIEW (ENGLISH / TAMIL)

Abundance of Money, Economical freedom, Success in Life and Job, Peace of mind – these are some of the vital few what peo...